Soms wordt een vermoeden al snel bevestigd. Een kind kan opvallen door anders te denken, diepere emoties te ervaren en eindeloos waarom-vragen te stellen die anderen aan het denken zetten. Het lijkt vaak een paar stappen voor te lopen op leeftijdsgenoten, alsof het de wereld op een diepere manier begrijpt. Deze signalen zijn herkenbaar en redelijk duidelijk.
Maar dan is er die andere kant. Want kinderen met kenmerken van hoogbegaafdheid gedragen zich niet altijd zoals je misschien verwacht. Sterker nog, soms doen ze juist hun best om niet op te vallen. Ze passen zich aan, soms zo goed dat je nauwelijks merkt dat er iets bijzonders aan de hand is. En dat maakt het voor jou als ouder extra lastig: je ziet wel dat er meer in zit, maar de buitenwereld ziet het vaak niet. En dat is waar de uitdaging begint. Hoe zorg je ervoor dat jouw kind zich gezien voelt, ook als het zichzelf probeert te verstoppen? Hoe geef je het de ruimte om te bloeien, terwijl het zich misschien juist klein houdt?
Hoogbegaafdheid is meer dan een hoog IQ. Het gaat om een andere manier van denken, voelen en beleven. Een kind met kenmerken van hoogbegaafdheid denkt associatief, maakt razendsnel verbanden en voelt vaak diep. Dit betekent dat ze soms worstelen met gevoelens van eenzaamheid, onbegrepen zijn of zelfs faalangst.
Wanneer kleuters moeiteloos nieuwe kennis oppikken, diepgaande vragen stellen en continu een stap voor lijken op leeftijdsgenoten, kan er sprake zijn van een ontwikkelingsvoorsprong. Dit betekent niet automatisch dat een kind hoogbegaafd is; de ontwikkeling van een kind verloopt in sprongen en kan in de loop der jaren stabiliseren of juist verder verdiepen. Daarom is het belangrijk om niet te labelen, maar te observeren en te begeleiden.
Een ontwikkelingsvoorsprong vraagt niet om méér, maar om anders. Kleuters met een voorsprong hebben baat bij verdieping, en zeker niet automatisch een versnelling. Rijke leerervaringen, uitdagende denkvragen en ruimte voor eigen initiatieven helpen hen hun nieuwsgierigheid te behouden. Creatieve opdrachten, filosofische gesprekken en spelenderwijs onderzoekend leren zorgen ervoor dat ze zich intellectueel én sociaal-emotioneel kunnen ontwikkelen zonder de druk om te presteren.
Veel mensen denken dat hoogbegaafde kinderen vanzelf succesvol zijn, maar niets is minder waar. Zonder de juiste begeleiding kunnen ze vastlopen op school. Dit komt omdat het schoolsysteem vaak niet ingericht is op de behoeften van deze kinderen. Hoogbegaafdheid is geen garantie voor succes, maar vraagt om een specifieke benadering die ruimte biedt voor hun unieke kwaliteiten en uitdagingen.
Hoogbegaafdheid kan zich op uiteenlopende manieren uiten, en elk kind is uniek. Toch zijn er een aantal kenmerken die regelmatig voorkomen en die je bij veel hoogbegaafde kinderen kunt herkennen:
Niet elk kind met kenmerken van hoogbegaafdheid zal alle klassieke kenmerken vertonen. Sommigen laten hun intelligentie zien in taal, anderen in creativiteit en anderen weer in probleemoplossend vermogen of logisch denken. Het is belangrijk om niet alleen naar schoolprestaties en hoge cijfers op toetsen te kijken, maar ook naar de manier waarop een kind denkt, leert en zich emotioneel ontwikkelt. Elk kind is uniek en de uiting van hoogbegaafdheid kan zich op verschillende manieren uiten, afhankelijk van de persoonlijkheid en het temperament van het kind.
Op school worden hoogbegaafde kinderen niet altijd als zodanig opgemerkt. Dat komt onder andere doordat ze verschillende manieren hebben om met hun slimheid om te gaan. Grofweg kunnen we drie typen onderscheiden:
Veel hoogbegaafde kinderen ontwikkelen al op jonge leeftijd een scherp gevoel voor wat 'hoort'. Ze passen zich aan en gaan mee met de groep, omdat ze merken dat hun snelle denken vaak niet wordt begrepen of gewaardeerd. Ze willen niet anders zijn en leren al snel dat hun complexe vragen of diepe interesse in onderwerpen die niet in de klas passen, hen vaak alleen maar in de schijnwerpers zet. Als gevolg daarvan verbergen ze hun echte interesses en denken.
Een mooi voorbeeld is dit stripje van Pieter Leenheer, waarin een kleuter om een rood blokje vraagt, maar een ander kleur krijgt en boos wordt. Wat denk je dat zo'n kleuter de volgende keer zal doen? Zal hij het nog eens vragen? Zal hij het simpelweg vragen om een blokje, of vraagt hij helemaal niets meer?
Anderen verliezen de motivatie en gaan onderpresteren, omdat ze het nut van hard werken niet meer zien, aangezien ze toch al vooruitlopen. Dit kan zich uiten in verschillende signalen, zoals een kind dat thuis laat zien hoeveel het weet, maar op school stil en afwachtend is. Of een kind dat taken halfslachtig uitvoert, omdat het nooit heeft geleerd om door te zetten bij iets dat echt moeite kost. Dit kan leiden tot een negatieve spiraal, waarbij het kind zich niet verder uitdaagt en geen strategieën ontwikkelt om door te zetten als iets moeilijker wordt. Het is belangrijk te begrijpen dat onderpresteren vaak niet uit een gebrek aan capaciteiten komt, maar uit een gebrek aan motivatie of de juiste begeleiding om met deze leeruitdagingen om te gaan.
Leerkrachten zijn niet altijd voldoende opgeleid om hoogbegaafdheid te herkennen, zeker als een kind niet in het standaard profiel past. Daarnaast kunnen hoogbegaafde kinderen andere kenmerken vertonen, zoals extreme gevoeligheid (intens reageren op prikkels of emoties) of perfectionisme, die het herkennen van hoogbegaafdheid bemoeilijken. Deze kenmerken kunnen soms de indruk wekken dat het kind zich niet goed aanpast aan zijn of haar omgeving of dat er sprake is van andere uitdagingen, terwijl het in werkelijkheid om een andere manier van denken en voelen gaat. Het is daarom belangrijk om breed naar het geheel van het kind te kijken en niet alleen naar gedrag of de cijfers..
Omdat hoogbegaafde kinderen zich anders gedragen, krijgen ze met enige regelmaat een label dat niet klopt. Concentratieproblemen? Dan is het misschien ADHD. Overgevoelig en emotioneel? Misschien heeft je kind wel een stoornis in het autismespectrum. Terwijl het in werkelijkheid kan gaan om een brein dat continu aanstaat, diep nadenkt en zich overweldigd voelt door een wereld die niet altijd aansluit bij hun manier van denken.
Een kind met kenmerken van hoogbegaafdheid dat zich verveelt, kan zich net zo gedragen als een kind met ADHD: snel afgeleid, wiebelig, dromerig of juist extreem gefocust op eigen interesses. Maar andersom gebeurt ook: een kind met ADHD dat daarnaast hoogbegaafd is, krijgt niet altijd de juiste begeleiding omdat de kenmerken door elkaar lopen.
Ik herinner me een jongen die ik begeleidde, laten we hem Tom noemen. Tom was slim, snel en enorm nieuwsgierig, maar in de klas leek hij ongemotiveerd en ongeïnteresseerd. Zijn ouders kregen te horen dat hij misschien ADHD had, omdat hij niet stil kon zitten en snel afgeleid was. Maar toen we samen aan de slag gingen, zag ik iets anders: Tom verveelde zich. Zijn hoofd werkte zo snel dat de standaard uitleg hem frustreerde. Toen we hem uitdaagden met complexere stof en tegelijk werkten aan automatiseren, bloeide hij op.
Geen ADHD, maar een razendsnel denkend brein dat eindelijk op adem mocht komen. Tom was niet de enige. Ik zie in mijn praktijk veel kinderen zoals hij: kinderen die ergens vastlopen omdat ze niet krijgen wat ze nodig hebben. Soms zijn dat kleine aanpassingen, zoals compactere instructie of meer uitdagend werk. Soms is er bredere begeleiding nodig. Maar één ding is zeker: als een kind dat vastgelopen is in ons onderwijssysteem de juiste ondersteuning krijgt, gebeurt er iets magisch. Ze durven weer te leren, te ontdekken, en hun talenten te laten zien.
Kinderen met kenmerken van hoogbegaafdheid hebben vaak andere leerbehoeften dan hun leeftijdsgenoten. Dit betekent niet alleen dat ze sneller leren, maar ook dat ze op andere manieren leren. Ze hebben behoefte aan uitdaging, verdieping en mogelijkheden om hun kennis in eigen tempo uit te breiden. De traditionele methoden van lesgeven sluiten niet altijd aan bij deze behoeften, waardoor ze zich snel vervelen, gefrustreerd raken of zelfs onderpresteren.
Veel van deze kinderen denken in grote lijnen en vinden het lastig om basisvaardigheden te automatiseren. Tafels, spellingregels of schrijfvaardigheid worden overgeslagen, omdat hun brein liever met complexe vraagstukken bezig is. Maar zonder geautomatiseerde basis blijft leren een uitdaging: ze raken gefrustreerd als ze steeds opnieuw moeten nadenken over iets wat eigenlijk vanzelf zou moeten gaan.
Door bewust te werken aan automatiseren kunnen deze kinderen hun hoofd vrijmaken voor diepgaander leren. Dit kan op een speelse manier, met uitdagende oefeningen die aansluiten bij hun denktempo en interesses. Dit zorgt ervoor dat ze niet vast komen te zitten in de basisvaardigheden en ruimte hebben voor hun creativiteit en intellect.
Daarnaast is het belangrijk om deze kinderen te leren hoe leren werkt. Ze zijn vaak gewend dat nieuwe informatie vanzelf binnenkomt, waardoor ze weinig ervaring hebben met doorzetten als iets niet meteen lukt. Wanneer ze tegen moeilijkheden aanlopen, kunnen ze denken dat ze niet slim genoeg zijn, terwijl het in werkelijkheid gaat om een vaardigheid die geoefend moet worden.
Door hen strategieën aan te reiken voor doorzettingsvermogen, reflectie en het omgaan met fouten, ontwikkelen ze een groeimindset. Dit helpt hen niet alleen bij schoolse taken, maar ook in het dagelijks leven. Naast leren leren speelt motivatie een cruciale rol. Veel hoogbegaafde kinderen zijn pas écht gemotiveerd als iets zinvol voor hen is. Ze willen begrijpen waarom iets belangrijk is en hoe het aansluit bij hun interesses of de echte wereld. Door leerstof betekenisvol en uitdagend te maken, vergroot je hun intrinsieke motivatie en voorkom je afhaken of onderpresteren.
Een omgeving die hun nieuwsgierigheid stimuleert, autonomie biedt en hun manier van denken erkent, is essentieel. Zo kunnen ze niet alleen hun talenten ontwikkelen, maar ook het zelfvertrouwen en de motivatie opbouwen om hun eigen weg te vinden.
Als ouder van een kind met kenmerken van hoogbegaafdheid is het belangrijk om deze kenmerken niet alleen te herkennen, maar ook te begrijpen hoe je je kind kunt ondersteunen. Hier zijn enkele praktische tips die je kunnen helpen:
Deze week is het de Week van de Hoogbegaafdheid – een mooie gelegenheid om stil te staan bij kinderen die vastlopen in een schoolsysteem dat niet altijd snapt hoe zij leren. Daarom bied ik begeleiding op maat voor kinderen met (een vermoeden van) kenmerken van hoogbegaafdheid. Zodat ze niet hoeven onderduiken, niet hoeven onderpresteren, maar mogen schitteren op hun eigen niveau.
Hoogbegaafdheid is geen luxe probleem, het is een specifieke onderwijsbehoefte. Een kind met kenmerken van hoogbegaafdheid zal niet vanzelf 'wel goed terechtkomen'. Het heeft net zoveel recht op passend onderwijs als ieder ander kind.
Herken je iets in dit verhaal? Ben je als ouder onzeker over of jouw kind kenmerken van hoogbegaafdheid heeft? Twijfel niet om je gevoel te volgen. Ik denk graag met je mee! Neem gerust contact op om de mogelijkheden te bespreken.
Nieuwe alinea